Literatura

Towar, fetysz, symulakrum?

Dzieło literackie w rzeczywistości rynkowej

Jerzy Franczak,

27.07.2011

Każdy tekst, jako akt symboliczny, ma wymiar polityczny; wymiar ten jednak sytuuje się w mrokach „politycznej nieświadomości”. Dzieło sztuki „zarządza pragnieniem”, stanowiąc symboliczny wyraz represjonowanego popędu. Literatura łączy w sobie wymiary ideologiczny i utopijny: reprodukuje porządek społeczny wraz z relacjami władzy, ale też daje wyraz rzeczywistym konfliktom i zbiorowym nadziejom.

Literatura a kultura

Notatki na marginesie „Epistemologii szafy” Eve Kosofsky Sedgwick

Przemysław Szczur,

19.05.2009

Centralną tezę książki stanowi stwierdzenie, że w nowoczesnej kulturze zachodniej występuje chroniczny i endemiczny kryzys definicji homo- i heteroseksualności. Autorka twierdzi, że bez jego krytycznej analizy nie jest możliwe pełne zrozumienie tej kultury oraz że najlepszy punkt wyjścia dla takiej analizy stanowi antyhomofobiczna teoria gejowska.

Nicość z dużą dozą fantazji

czyli zabawna historia krakowskiego nihilizmu

Greta Wierzbińska,

04.05.2009

Z nicością zawsze były kłopoty. W tej wątłej krakowskiej powieści mamy jednak nicość zabawną jak chłopięca przygoda. Jaś Kapela zabawia się nią bowiem inteligentnie, nie mniej interesująco niż pewien znany niemiecki posądzony o Nicowanie Nicości metafizyk. Z tą różnicą, że w przypadku tej miejskiej powieści metafizycznej mamy nicość smakowitą, puszystą, kremową, nicość z dużą dozą fantazji.

Makamy afgańskie bomby

Fragmenty

Olga Matuszewska (Ścięta Głowa Marii Antoniny),

24.12.2008

Tak rozważaliśmy sobie konsumując kebaba. Bo ukrywanie się ukrywaniem, wojna podjazdowa wojną podjazdową, partyzantka miejska partyzantką miejską, ale brzuch nie mydło, nie wymydli się. W kebabie przykuł naszą uwagę brodaty gość, wsłuchujący się w wiadomości nadawane przez Al Dżazirę. Zobaczył strach w naszych oczach, typowy dla ludzi prześladowanych albo takich, którym wydaje się, że są prześladowani, czyli tak zwanych schizoli. Poważnie spojrzał na nas i powiedział „nie mówcie nikomu, że jestem mesjaszem”. To było to.

Homoseksualność a poetyka zagadki w powieści Dominique’a Fernandeza Signor Giovanni

Przemysław Szczur,

06.09.2008

Zarówno opisywane przez Dubois i Massol narodziny opowiadania hermeneutycznego oraz jego specyficznej odmiany, jaką jest powieść kryminalna, jak i pojawienie się tożsamości homoseksualnej, które prześledził Foucault, wydają się wypadkową tego samego scjentystycznego projektu, mającego na celu poszukiwanie prawdy obiektywnej. To genealogiczne pokrewieństwo nierzadko znajduje odzwierciedlenie w warstwie formalnej utworów podejmujących temat homoseksualności: „prawdziwa” (homoseksualna) tożsamość bohatera konstruowana jest w wielu narracjach powieściowych w oparciu o poetykę zagadki, której podstawę stanowi poszukiwanie odpowiedzi na pytanie o „prawdę” o bohaterze.

Kiedy muzy milczą…

Z Ostapem Sływynskim rozmawia Michalina Golinczak,

17.07.2008

Poeci bardzo wyraźnie się dziś dystansują wobec tradycji literatury zaangażowanej politycznie czy społecznie. Natomiast w czasach sowieckich rzeczywiście rozwijała się poezja dysydencka, którą by można określić mianem poezji ruchu oporu. Państwo i system społeczny były wówczas jednoznacznie obce i to wywoływało bardzo prosty odruch. Moim zdaniem, dysydenctwo wypływa właśnie z takiego prostego odruchu nieprzyjęcia.

Napierdalanka

Mariusz Sibila,

25.10.2007

To ma być jej argument? Niszczycie pokojową wielotysięczną demonstrację swym kilkudziesięcioosobowym wzburzeniem! Niszczycie moje bezpieczeństwo, przecież walczę z systemem, który nie wali mnie po głowie, a niszczy tylko moją duszę, nie mogę ja walić jemu po głowie, trzeba uderzyć w duszę systemu, trzeba znaleźć duszę systemu i uderzyć w nią tak, jak system uderza w nas, nie młotem i pałką, nie barbarzyńskimi porywami młodego i nieokrzesanego ciała, gdzie akademie filozoficzne, gdzie perypatetycy, gdzie John Lennon i jego Yoko, gdzie śpiew pod tęczowym sztandarem, precz z tą czarną chustą, dowodem twego skrajnego tchórzostwa, szczylu, precz z tej ulicy, nie baw się w policjanta i ofiarę!!!

Prima Aprilis

Jacek Jodłowski,

02.08.2007

A więc stało się. Już nadchodzili. Niejeden raz wyobrażałam sobie, jak wyłaniają się zza rogu i nagle stają w drzwiach. Słyszałam ze wszystkich stron ich kroki. I najpierw bałam się. A potem właściwie wcale nie, bo byłam prawie pewna, że już kiedyś w zamierzchłej przeszłości znalazłam się w podobnej sytuacji, czując wprawną rękę losu despotycznie kierującą ich krokami. Sceneria była znajoma, a jednocześnie jakże odległa. Tak mi się przynajmniej zdawało. Czułam, że ubranie mam mokre i dręczyła mnie śmiertelna obawa, że mam rozmazany tusz. Od kiedy zaczęły mi się trząść ręce, wszystko dużo ciężej mi przychodzi. Za młodu drży nam serce, a na starość ręce i nogi. Poczułam ucisk gdzieś w środku. Otworzyły się drzwi. Wszedł sam dyrektor razem z personelem i ostrożnie dotknął mojego ramienia. I w końcu usłyszałam:

Niezły towar!

Jedna ankieta anonimowego konsumenta z badań „Produktu polskiego” Sławomira Shutego

27.05.2005

Produkt ma na końcu „kartę podręcznika”. Pamiętasz, co to takiego? Jeśli nie, to najpewniej nie jest to produkt dla ciebie. No, chyba, że jesteś osobą obdarzoną bogatą wyobraźnią, nieprzeciętną wrażliwością, oraz wysmakowaną literacko. Wtedy możesz spróbować. Jest szansa, że ci się spodoba. „Karta podręcznika” jest idealnym podsumowaniem tego, co ją poprzedza: sztubacki humor, cielęca rozrywka, perwersyjny infantylizm. Z wierzchu. Pod spodem wyflaczona wije się żywa postać, możemy się tylko domyślać, co ją doprowadziło do halucynacji i omamów, które odbijają się na kartach produktu.

Wierszokleci i poeci

Po pierwszym slamie poetyckim we Wrocławiu

Michalina Golinczak,

06.07.2004

Slam poetry dotarło do Polski stosunkowo niedawno, bo w roku 2003, ale od razu wzbudziło żywe zainteresowanie, zarówno mediów, jak i odbiorców oraz twórców poezji. Sama idea jest ciekawa, choć nieco kontrowersyjna. Z jednej strony cieszy, że poezja wreszcie wychodzi na spotkanie z ludźmi, uwalnia się z hermetycznego, akademickiego kręgu, a twórcy i odbiorcy wchodzą ze sobą w żywe interakcje. Z drugiej jednak strony trochę odstraszać może charakter tego typu imprez. Na przykład to, że autorów, którzy nie spełniają oczekiwań publiczności, wygwizduje się, zagłusza, bądź po prostu wysyła do domu. Czytałam o przypadkach obrzucania mniej przebojowych uczestników slamu pomidorami lub niewybrednymi komentarzami i zastanawiałam się, ile to ma jeszcze wspólnego z poezją, a ile z prymitywną rozrywką dla mas.

Raport z oblężonego miasta

Historia z happy endem

Maciej Bachryj,

31.05.2004

Natomiast jeśli chodzi o samego zainteresowanego, to w tym konkretnym przypadku zachowywał się dość szczególnie. W pierwszym etapie postępowania, kiedy objętemu nim osobnikowi odcina się dopływ prądu, wody i likwiduje numer telefoniczny, dały się zauważyć pierwsze nieprawidłowości. Zamiast, jak to zwykle bywa, pozostać w miejscu zamieszkania, osobnik zaczął nawiedzać swoich sąsiadów i wszystkie możliwe publiczne zgromadzenia, wygłaszając przy tym wielce niepoprawne treści. Natomiast w dniu kiedy następuje ustawowe obcięcie uszu i języka, zamiast przyjść na zabieg, zdemolował pobliskie Centrum Wychowania Obywatelskiego, po czym przykuł się do drzewa i wykrzykiwał pod adresem przyglądających mu się ze zgorszeniem przechodniów obelżywe epitety.

Dialogi

Leszek Łuczyn,

07.12.2003

Metabolizm informacyjny. Czy istnieje jakaś dieta informacyjna, której stosowanie daje soczyste pakiety danych na wyjściu nie uszkadzając kanałów i przydatków po drodze? Czy istnieje wykaz toksycznych informacji? A lista schorzeń układu przetwarzania? Niestrawność, zaparcia, wrzody, zapalenia, wirusy?

Krótka historia bez tytułu

Spółdzielnia Doluk & Łuczyn,

23.11.2003

ta pani bez zębów ma myśli w głowie, których żaden pan nie słyszał. przesiaduje na ławce w parku i kocha gołębie rozrywając bułkę na kawałki. jezus z krzyża w kościele patrzy na nią, gdy wychodzi z jego zimnej świątyni, spełniwszy miłosną modlitwę, jak co rano przed śniadaniem, którego nie zjada.

Teksty w sieci

Regiony

Felietony

Recykling Sztuki

Literatura

Towar, fetysz, symulakrum?

Literatura a kultura

Nicość z dużą dozą fantazji

Makamy afgańskie bomby

Homoseksualność a poetyka zagadki w powieści Dominique’a Fernandeza Signor Giovanni

Kiedy muzy milczą…

Napierdalanka

Prima Aprilis

Niezły towar!

Wierszokleci i poeci

Raport z oblężonego miasta

Dialogi

Krótka historia bez tytułu

12 wiosna/lato 2009

Aktualności

Teksty w sieci

Regiony

Felietony

Recykling Sztuki

Newsletter RI

Literatura

Aktualności