Sztuki wizualne

Crash 2.0

Robert B. Lisek w galerii NT/Imaginarium

Kama Wróbel,

17.10.2010

Wystawa ta jest więc przede wszystkim ciekawym pod względem formalno-stylistycznym przeglądem prac medialnych zmagających się z takimi pytaniami jak „czy życie może być sprowadzone do liczby?”, „czy całość życia można sprowadzić do szeregu algorytmów?” lub „czy inteligencja jest obliczalna?”.

Goodiepal

Piotr Tkacz,

07.05.2010

Nie czekajmy dłużej na ich spełnienie, tylko spróbujmy działać tak, jakby sztuczna inteligencja (co G proponuje zastąpić „alternative intelligence”) faktycznie nam dorównywała. Co należy robić? Tworzyć sztukę, która jest „nieskanowalna”, która nie zostanie zrozumiana, odczytana, przez maszyny. Która będzie zaburzać proste relacje przejścia od punktu A do punktu B, stawiać blokady między nimi.

Patrzeć na świat przez czerwone okulary

Z Wilhelmem Sasnalelm rozmawia Michalina Golinczak,

06.05.2010

Boję się sztuki publicystycznej, bo uważam, że walorem sztuki jako takiej jest coś, co jest nienazwane, co leży poza publicystyką. Chociaż z drugiej strony bardzo często, nawet kiedy maluję z założeniem, że nie będzie to sztuka publicystyczna, w pewnym momencie orientuję się, że jest tam jakiś pierwiastek moich poglądów, stosunku do rzeczywistości czy niezgody na pewne rzeczy. Natomiast nie jest to u mnie programowe. Oczywiście, bardzo nie chciałbym być artystą burżuazyjnym, salonowym, a nieraz się niestety tak czuję.

W kwestii zwierząt

„Wszystkie stworzenia duże i małe”

Anna Orzechowska-Barcz,

04.02.2010

W pracach artystów pokazywanych na wystawie „Wszystkie stworzenia duże i małe” w Zachęcie widać zaciekawienie i potrzebę reakcji na to, co nowe w ludzko-zwierzęcych stosunkach. Chodzi tu raczej o podpatrywanie, a nie przedstawianie. Zwierzęta nie są tu estetycznym motywem, lecz bohaterami, w dodatku głównymi, dzieła sztuki.

Wypadek Laboratorium

Monika Natalia Vitcheva,

22.08.2009

Co jest największym zagrożeniem dla tak zwanej instytucji sztuki? Odpowiedz brzmi: sztuka. To paradoks, ale tak się dzieje. Żywa sztuka jest traktowana jako zagrożenie. Wszystkie formy krytycznej działalności stanowią zagrożenie. Innymi słowy, instytucje kulturalne wchodzą w błędne koło. Przypominając McLuhana, „z punktu widzenia jajka, kurczak jest tylko środkiem do produkowania większej liczby jajek”. Z punktu widzenia urzędnika dbającego o bezpieczną posadę sztuka jest tylko sposobem produkowania jeszcze większej ilości powiązań, w których będzie się czuł bezpieczny.

Na ścieżkach reprogramowania świata

Waldemar Pranckiewicz,

30.07.2008

Sztuka na przełomie dwudziestego i dwudziestego pierwszego wieku „cytuje cytaty”, odtwarza i remiksuje wcześniejsze fragmenty dzieł z różnych obszarów kultury. Tworzone przez jedną osobę, kolektyw lub zespół projektantów pseudonimy i nazwy-dodatki rozmywają pojęcie autorstwa. Jest to widoczne zwłaszcza w przemyśle muzycznym, gdzie nazwa wykonawcy lub DJ’a przypisywana jest pewnej konwencji, linii stylistycznej, gdzie jedna osoba może funkcjonować niczym kameleon. Twórcy, którzy uwzględniają w swoich wytworach interakcję, dialog, cytaty stawiają pod znakiem zapytania „autorytatywną” koncepcję autora. Autorem możesz być i ty, czytając, słuchając, oglądając, uczestnicząc.

IN-korporacja

Artyści wobec religii, wojny i globalizmu

Z Kazimierzem Piotrowskim rozmawia Przemysław Wielgosz,

08.12.2004

Sztuka nie zakłada żadnej ściśle określonej ekonomii, na przykład ekonomii zbawienia, co robi religia czy parareligijna ideologia, która jest dogmatyczna i ściśle wyznaniowa. Zarówno korporacje, jak i Kościoły i zwiazane z nimi partie polityczne, stowarzyszenia i tak dalej bronią swoich symboli i znaków towarowych – swoich Corporate Identity stanowiących skróty ich korporacyjnych kultur, grożąc sztuce sankcjami prawnymi.

Vlepka, czyli oswajanie przestrzeni

Katarzyna Głowacka,

23.11.2003

Zdaniem samych vlepkarzy: „obok dobrej vlepki trudno przejść obojętnie”, czasami trudno je odczytać i zinterpretować, różny bywa poziom ich rozpoznawalności, a z przesłaniem niektórych trudno się zgodzić, dlatego obecności vlepki towarzyszy wiele emocji. Dzieje się tak, ponieważ ich twórcy wykorzystują w swoich pracach tematy aktualne, dotyczące społeczności lokalnej oraz kontrowersyjne.

Teksty w sieci

Regiony

Felietony

Recykling Sztuki

Sztuki wizualne

Crash 2.0

Goodiepal

Patrzeć na świat przez czerwone okulary

W kwestii zwierząt

Wypadek Laboratorium

Na ścieżkach reprogramowania świata

IN-korporacja

Vlepka, czyli oswajanie przestrzeni

12 wiosna/lato 2009

Aktualności

Teksty w sieci

Regiony

Felietony

Recykling Sztuki

Newsletter RI

Sztuki wizualne

Aktualności