Recykling Idei

media społecznie zaangażowane

Strona znajduje się na serwerze kolektywu bzzz.net.

Teatr

Moda na „Foyer” modą na teatr!

Michalina Golinczak,

11.08.2004

Tym bardziej należy docenić wysiłek twórców nowego teatralnego miesięcznika „Foyer”. Jak czytamy w artykule wstępnym – chcą tworzyć modę na teatr. Cel godny szacunku. I po pierwszym, lipcowym numerze wydaje się nawet, że jest to całkiem możliwe. „Foyer” ma bowiem niezwykle ciekawą formułę. Od razu widać, że nie ma to być pismo skierowane jedynie do teatralnych maniaków i specjalistów, lecz trafiać ma do szerszej grupy odbiorców – do ludzi, którzy są ciekawi tego, co dzieje się w teatrze, lub po prostu szukają przewodnika po niuansach tej sztuki.

Dwa krasnoludki i pszczółka Maja, czyli… unijna farsa

Recenzja spektaklu „Unia bez tajemnic”

Michalina Golinczak,

14.05.2004

„Nie naśmiewamy się z polityków, tylko niewinnie śmiejemy się z nich. Nie ma w tym żadnej złośliwości” – mówią twórcy spektaklu. I chyba rzeczywiście tak jest. Nie doszukujmy się więc na siłę w sztuce Taylora politycznych podtekstów i społecznego zaangażowania. Unia bez tajemnic to przede wszystkim dobra komedia. Ma bawić. Tylko tyle i aż tyle. I to zadanie wypełnia doskonale.

Czy nie ma sposobu na „Dżumę”?

Michalina Golinczak,

30.01.2004

Dobra inscenizacja Dżumy Alberta Camusa nie jest rzeczą łatwą. Tego trudnego zadania podjęli się aktorzy krakowskiego Stowarzyszenia „Dialog”, którzy od razu jednak zastrzegli, że spektakl nie jest wierną adaptacją literackiego pierwowzoru, lecz jego teatralnym odzwierciedleniem, „próbą wyrażenia tych wszystkich intuicji i wizji autora Upadku, które mimo całego pesymizmu i rozpaczy sprawiają, że rodzi się w nas nadzieja na nowe życie, które przychodzi przecież po każdej, największej nawet klęsce”. Czy ich plan się powiódł?

Umarła królowa! Niech żyje królowa!

Recenzja spektaklu Mary Stuart w reżyserii Remigiusza Brzyka

Michalina Golinczak,

07.12.2003

Mary, którą oglądamy na scenie, to wrak człowieka. Chore jest nie tylko jej ciało, ale i, a może przede wszystkim, dusza. Władza stała się dla niej przekleństwem, doprowadziła do klęski. Jej los można również odczytać jako opowieść o władzy. Władzy, która niszczy człowieka. – Recenzja spektaklu Mary Stuart w reżyserii Remigiusza Brzyka.